Ethics

Lorem ipsum dolor sit amet, consectetur adipiscing elit. Et homini, qui ceteris animantibus plurimum praestat, praecipue a natura nihil datum esse dicemus? Sed certe opus est ea valere et vigere et naturales motus ususque habere, ut nec absit quid eorum nec aegrum debilitatumve sit; Duo Reges: constructio interrete. Atque etiam valĂ­tudinem, vires, vacuitatem doloris non propter utilitatem solum, sed etiam ipsas propter se expetemus. Quid ergo aliud intellegetur nisi uti ne quae pars naturae neglegatur? Tamen aberramus a proposito, et, ne longius, prorsus, inquam, Piso, si ista mala sunt, placet. Atque ab his initiis profecti omnium virtutum et originem et progressionem persecuti sunt. Collatio igitur ista te nihil iuvat. Quo modo autem optimum, si bonum praeterea nullum est? Immo alio genere; Illud autem ipsum qui optineri potest, quod dicitis, omnis animi et voluptates et dolores ad corporis voluptates ac dolores pertinere? Vide, quantum, inquam, fallare, Torquate. Invidiosum nomen est, infame, suspectum.

Nihilne te delectat umquam -video, quicum loquar-, te igitur, Torquate, ipsum per se nihil delectat? Nam Pyrrho, Aristo, Erillus iam diu abiecti. Quid enim dicis omne animal, simul atque sit ortum, applicatum esse ad se diligendum esseque in se conservando occupatum? Mihi quidem Homerus huius modi quiddam vidisse videatur in iis, quae de Sirenum cantibus finxerit. Quod autem ratione actum est, id officium appellamus. Ita relinquet duas, de quibus etiam atque etiam consideret.

Respondeat totidem verbis. An haec ab eo non dicuntur? Illa videamus, quae a te de amicitia dicta sunt. Illa enim, quae prosunt aut quae nocent, aut bona sunt aut mala, quae sint paria necesse est. Fieri, inquam, Triari, nullo pacto potest, ut non dicas, quid non probes eius, a quo dissentias. Ratio ista, quam defendis, praecepta, quae didicisti, quae probas, funditus evertunt amicitiam, quamvis eam Epicurus, ut facit, in caelum efferat laudibus. Huius, Lyco, oratione locuples, rebus ipsis ielunior. Quid Zeno? Est tamen ea secundum naturam multoque nos ad se expetendam magis hortatur quam superiora omnia. Suo enim quisque studio maxime ducitur.

Nec tamen ullo modo summum pecudis bonum et hominis idem mihi videri potest. Unum, cum in voluptate sumus, alterum, cum in dolore, tertium hoc, in quo nunc equidem sum, credo item vos, nec in dolore nec in voluptate; Mihi quidem Homerus huius modi quiddam vidisse videatur in iis, quae de Sirenum cantibus finxerit. Quo plebiscito decreta a senatu est consuli quaestio Cn. Quare hoc videndum est, possitne nobis hoc ratio philosophorum dare. Longum est enim ad omnia respondere, quae a te dicta sunt. Et summatim quidem haec erant de corpore animoque dicenda, quibus quasi informatum est quid hominis natura postulet. At enim, qua in vita est aliquid mali, ea beata esse non potest. Videmus igitur ut conquiescere ne infantes quidem possint. Non potes ergo ista tueri, Torquate, mihi crede, si te ipse et tuas cogitationes et studia perspexeris; Eorum enim est haec querela, qui sibi cari sunt seseque diligunt. Polycratem Samium felicem appellabant.